الحج ٨

از الکتاب
کپی متن آیه
وَ مِنَ‌ النَّاسِ‌ مَنْ‌ يُجَادِلُ‌ فِي‌ اللَّهِ‌ بِغَيْرِ عِلْمٍ‌ وَ لاَ هُدًى‌ وَ لاَ کِتَابٍ‌ مُنِيرٍ

ترجمه

و گروهی از مردم، بدون هیچ دانش و هیچ هدایت و کتاب روشنی بخشی، درباره خدا مجادله می‌کنند!

ترتیل:
ترجمه:
الحج ٧ آیه ٨ الحج ٩
سوره : سوره الحج
نزول : ٣ هجرت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ١٦
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«عِلْمٍ»: مراد علم ضروری و بدیهی است. از قبیل: اطّلاع انسان از زنده بودن خود، و این که یک، نصف دو است. «هُدیً»: مراد استدلال درست و حجّت صحیح است. «کِتَابٍ»: مراد کتاب آسمانی است (نگا: أحقاف / . «مُنِیر»: روشنگر. بیانگر حق و حقیقت (نگا: آل‌عمران / . روشن و واضح (نگا: فرقان / ).

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

نزول

این آیه درباره ابوجهل نازل شده است.[۱]

تفسیر


نکات آیه

۱ - نکوهش گروهى از مشرکان عصر بعثت از سوى خدا، به خاطر بحث و جدل جاهلانه آنان در باره او (و من الناس من یجدل فى اللّه بغیر علم)

۲ - مجادله خصمانه برخى از مشرکان عصر بعثت، علیه اندیشه توحید و یکتاپرستى (و من الناس من یجدل فى اللّه بغیر علم) «جدال و مجادلة» (مصدر «یجادل») به معناى برخورد خصمانه با یک رأى و اعتقاد است. قید «فى اللّه» مى رساند که اندیشه توحید ربوبى - که از سوى پیامبر(ص) تبلیغ مى شد - خشم گروهى از اهل شرک را برانگیخته بود و آنان براى جلوگیرى از نفوذ آن در افکار و اندیشه هاى مردم، با آن به مبارزه برخاستند و در ردّ و انکار آن به بحث و جدل خصمانه روى آوردند.

۳ - جدل و پافشارى بر عقاید باطل و فاقد مبانى علمى، امرى است نکوهیده در پیشگاه خداوند. (و من الناس من یجدل فى اللّه بغیر علم)

۴ - بحث و جدل، آن گاه که متکى بر پایه هاى دانش و برهان باشد، جایز و بلامانع است. (و من الناس من یجدل فى اللّه بغیر علم) قید «بغیر علم» مى رساند که اگر جدل و پافشارى روى یک عقیده و ابطال آرا و عقاید دیگران، برپایه علم و استدلال استوار باشد، جایز است.

۵ - شرک، اندیشه اى جاهلانه و غیر قابل دفاع است. (و من الناس من یجدل فى اللّه بغیر علم) در این جا سخن درباره مشرکانى است که به منظور دفاع از اندیشه خود پیرامون توحید و یگانگى خدا به بحث و جدل پرداختند و از سوى خدا مورد نکوهش قرار گرفتند.

۶ - معارف متکى بر برهان هاى عقلى، الهامات ربانى و کتاب هاى آسمانى، تنها معارف شایسته اعتقاد و ارزشمند در بینش قرآنى (و من الناس من یجدل فى اللّه بغیر علم و لا هدًى و لا کتب منیر) در آیه یاد شده معرفت هاى قابل اعتماد و شایسته دفاع معارفى است که از یکى از سه راه ذیل به دست بیاید: «علم» «هدایت» و «کتاب». به نظر مى رسد که مراد از «علم» معرفت هایى است که از راه براهین عقلى و مقصود از «هدایت» دریافت هایى است که از طریق رؤیت قلبى و الهامات درونى و منظور از «کتاب منیر» حقایقى است که به وسیله شنیدن از رسولان الهى و مراجعه به کتاب هاى آسمانى به دست مى آید.

۷ - عقل و دل، دو ابزار کارآمد در وجود انسان براى دستیابى به معارف درست در باره خدا و صفات و افعال او (یجدل فى اللّه بغیر علم و لا هدًى)

۸ - کتاب هاى آسمانى، روشنگر حقایق و آموزنده معرفت هاى درست است. (من یجدل فى اللّه بغیر علم و لا هدًى و لا کتب منیر)

موضوعات مرتبط

  • توحید: مجادله درباره توحید ۲
  • خدا: سرزنشهاى خدا ۱، ۳; مجادله درباره خدا ۱
  • خداشناسى: خداشناسى عقلى ۷; خداشناسى فطرى ۷
  • شرک: بى منطقى شرک ۵
  • شناخت: ابزار شناخت ۷
  • عقل: نقش عقل ۷
  • عقیده: الهام در عقیده ۶; برهان در عقیده ۶; سرزنش اصرار بر عقیده باطل ۳; مبانى عقیده ۶
  • قلب: نقش قلب ۷
  • کتب آسمانى: تعالیم کتب آسمانى ۸; روشنگرى کتب آسمانى ۸; کتب آسمانى و عقیده ۶
  • مجادله: برهان در مجادله ۴; شرایط جواز مجادله ۴
  • مشرکان: دشمنى مشرکان صدراسلام ۲; سرزنش مشرکان صدراسلام ۱; مجادله مشرکان صدراسلام ۱، ۲

منابع

  1. تفاسیر على بن ابراهیم و برهان.