ابراهيم ٤٩: تفاوت میان نسخه‌ها

از الکتاب
(افزودن جزییات آیه)
 
خط ۴۱: خط ۴۱:
المیزان=
المیزان=
{{ نمایش فشرده تفسیر|
{{ نمایش فشرده تفسیر|
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۹#link82 | آيات ۴۲ - ۵۲،سوره ابراهيم]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۹#link82 | آيات ۴۲ - ۵۲ سوره ابراهيم]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۹#link83 | پاسخ به يك توهم : خداوند از ستمكاران غافل نيست !]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۹#link83 | پاسخ به يك توهم: خداوند از ستمكاران غافل نيست!]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۹#link84 | عذاب استيصالشامل مؤ منين نمى شود]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۹#link84 | عذاب استيصال، شامل مؤمنان نمى شود]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۹#link85 | با عذاب انقراض شرك ريشه كن مى شود]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link86 | معناى اين كه: مكر ظالمان نزد خدا است، هرچند مكرشان، از جا كنَنَدۀ كوه ها باشد]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link86 | معناى اينكه مكر ظالمان نزد خدا است هرچند مكرشان از جا كننده كوهها باشد]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link87 | گفتارى در معناى انتقام خدا ]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link87 | گفتارى در معناى انتقام خدا و انگيزه و غايت آن (ان الله عزيز ذو انتقام )]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link90 | اقوال گوناگون مفسران، در معناى تبدیل شدن زمين و آسمان ها]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link88 | انتقام فردى و انتقام اجتماعى]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link91 | معناى بروز و ظهور خلق براى خداوند، در روز قيامت]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link89 | بيان بطلان يك اشكال در ارتباط با انتقام گرفتن خداوند]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link92 | پاداش و كيفر هر کسى، همان اعمال نيك و بد اوست]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link90 | اقوال گوناگون مفسرين در معناى مبدل شدن زمين و آسمانها]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link93 | بحث روایتی: (پیرامون آیات گذشته)]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link91 | معناى بروز و ظهور خلق براى خداوند در روز قيامت (و برزو الله الواحد القهار)]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link94 | رواياتى كه مى گويد: زمين در قيامت، مبّدل به نان مى شود]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link92 | پاداش و كيفر هر نفسى همان كرده هاى نيك و بد خود او است]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link93 | (روايتى درباره تبديل زمين در قيامت در ذيل آيه : ((يومتبدل الارض غير الارض ...))]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۰#link94 | رواياتى كه مى گويد زمين در قيامت مبدل به نان مى شود]]
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۲_بخش۱۱#link95 | روايتى از امام باقر(ع ) در ترتيت خلقت آسمانها و زمين]]


}}
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۰۷

کپی متن آیه
وَ تَرَى‌ الْمُجْرِمِينَ‌ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ‌ فِي‌ الْأَصْفَادِ

ترجمه

و در آن روز، مجرمان را با هم در غل و زنجیر می‌بینی! (که دستها و گردنهایشان را به هم بسته است!)

ترتیل:
ترجمه:
ابراهيم ٤٨ آیه ٤٩ ابراهيم ٥٠
سوره : سوره ابراهيم
نزول : ٧ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٧
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«مُقَرَّنِینَ»: به هم بسته شده. هر یک بسته شده به اهریمنی که او را گول زده است (نگا: شعراء / ، ق / ). حال مجرمین یا مفعول دوم بشمار است. «الأصْفَادِ»: جمع صَفَد، غُل و زنجیر آهنینی که دست و پای اسیر را با آن می‌بندند.

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر


نکات آیه

۱- وضعیت مجرمان در قیامت براى همگان قابل رؤیت خواهد بود. (و ترى المجرمین یومئذ مقرّنین فى الأصفاد) مخاطب «ترى المجرمین» (مجرمان را مى بینى) نوع انسان است. بنابراین مى توان استفاده کرد که وضعیت مجرمان براى همگان قابل رؤیت است.

۲- در قیامت انبوه مجرمان (مانند اسیران) با غل و زنجیر به هم بسته مى شوند و همراه یکدیگر حاضر و محشور خواهند شد. (و ترى المجرمین یومئذ مقرّنین فى الأصفاد) «أصفاد» جمع «صفد» و به معناى ریسمان و یا وسیله اى است که اشیا و یا افرادى مانند اسیران را به هم بسته باشند و «مقرّنین» از مصدر «قران» به معناى بستن شدید و محکم چند چیز و یا چند فرد با هم است (لسان العرب). ضمناً آمدن «مقرّنین»، از باب تفعیل، معناى تکثیر را افاده مى کند.

۳- جرم و گناه پیشگى عامل اسارت مجرمان در زنجیرها و بندها در قیامت (و ترى المجرمین یومئذ مقرّنین فى الأصفاد)

۴- به غل و زنجیر بودن مجرمان در قیامت، جلوه عزت، انتقام و قهّاریت بى همتاى خداوند (إن الله عزیز ذو انتقام ... و برزوا لله الوحد القهّار . و ترى المجرمین یومئذ مقرّنین فى الأصفاد)

موضوعات مرتبط

  • خدا: نشانه هاى انتقام خدا ۴; نشانه هاى عزت خدا ۴; نشانه هاى قاهریت خدا ۴
  • عذاب: موجبات عذاب اخروى ۳
  • گناه: آثار گناه ۳
  • گناهکاران: اسارت اخروى گناهکاران ۳، ۴; عذاب اخروى گناهکاران ۴; کیفیت حشر گناهکاران ۲; گناهکاران در قیامت ۱، ۲

منابع