البقرة ١٣٤

از الکتاب
کپی متن آیه
تِلْکَ‌ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ‌ لَهَا مَا کَسَبَتْ‌ وَ لَکُمْ‌ مَا کَسَبْتُمْ‌ وَ لاَ تُسْأَلُونَ‌ عَمَّا کَانُوا يَعْمَلُونَ‌

ترجمه

آنها امتی بودند که درگذشتند. اعمال آنان، مربوط به خودشان بود و اعمال شما نیز مربوط به خود شماست؛ و شما هیچ‌گاه مسئول اعمال آنها نخواهید بود.

ترتیل:
ترجمه:
البقرة ١٣٣ آیه ١٣٤ البقرة ١٣٥
سوره : سوره البقرة
نزول : ٥ هجرت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ١٧
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«خَلَتْ»: گذشته است. رفته است.


تفسیر


نکات آیه

۱ - ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و فرزندان آنان، امتى پرستشگر خدا و تسلیم در برابر او (تلک أمة قد خلت) مشارالیه «تلک» پیامبران یاد شده در آیه قبل و فرزندانشان است. به کارگیرى «تلک» براى اشاره به مذکر به لحاظ خبر (أمة) مى باشد.

۲ - همه انسانها، حتى پیامبران بزرگ، در دنیا باقى نمانده و به سراى دیگر خواهند رفت. (تلک أمة قد خلت) از معانى خلو (مصدر خلت) گذشتن و سپرى شدن است و در اینجا کنایه از مردن مى باشد. یاآورى درگذشت پیامبران صرف یک خبر نیست; زیرا همگان بدان آگاهند; بلکه هدف از آن توجّه دادن مخاطبان به این حقیقت است که: اگر مرگ سراغ پیامبران آمده شما را نیز رها نخواهد کرد، از آن غافل نباشید.

۳ - پاداش اخروى اعمال نیک ابراهیم، اسماعیل، اسحاق و یعقوب(ع) اختصاص به خود ایشان دارد و دیگران از آن بهره اى نخواهند برد. (تلک أمة قد خلت لها ما کسبت) تقدیم «لها» بر «ما کسبت» گویاى حصر است. بنابراین «لها ما کسبت»; یعنى، دستاورد آنان تنها از آن ایشان و به سود خودشان است.

۴ - بهره مند شدن یهود از پاداش فضیلتها و اعمال شایسته پیامبرانى چون ابراهیم، اسحاق و ... از باورهاى ناصواب یهود ( لها ما کسبت و لکم ما کسبتم) از اینکه خداوند در خطاب به یهودیان این حقیقت را یادآور مى شود که دستاوردهاى پیامبران نصیب دیگران نخواهد شد، مى توان به برداشت فوق دست یافت.

۵ - هر فرد و امتى از پاداش اعمال نیک خویش بهره مند خواهد شد. (لها ما کسبت و لکم ما کسبتم)

۶ - نتیجه عمل هر کس و هر جامعه اى از آن خود اوست و باید به او بازگردانده شود. (لها ما کسبت و لکم ما کسبتم)

۷ - هر جامعه و امتى، داراى حیات، مرگ و شخصیتى مستقل (تلک أمة قد خلت)

۸ - انسانها مسؤول اعمال گذشتگان خویش نبوده و به سبب آنها مؤاخذه نخواهند شد. (و لاتسئلون عما کانوا یعملون)

۹ - مؤاخذه یهود به خاطر رفتار نادرست نیاکانى از آنان، از پندارهاى باطل ایشان* (و لاتسئلون عما کانوا یعملون) مخاطب قرار دادن یهودیان و یادآور شدن این حقیقت که شما مسؤول اعمال گذشتگان نیستید، مى تواند اشاره به برداشت فوق باشد.

۱۰ - خویشاوندى با پیامبران و از نسل ایشان بودن، در قیامت کارساز نبوده و موجب رهایى از پیامدهاى اعمال نخواهد شد. (تلک أمة قد خلت لها ما کسبت و لکم ما کسبتم) بیان این معنا که پاداش عمل پیامبران براى دیگران سودمند نخواهد بود، در خطاب کسانى که از نسل پیامبرانى چون ابراهیم، اسحاق و یعقوب هستند، گویاى برداشت فوق است.

۱۱ - عدل الهى، در رسیدگى به اعمال انسانها و پاداش دهى به ایشان (لها ما کسبت و لکم ما کسبتم)

موضوعات مرتبط

  • ابراهیم(ع): امت بودن نسل ابراهیم(ع) ۱; انقیاد ابراهیم(ع) ۱; انقیاد نسل ابراهیم(ع) ۱; پاداش اخروى ابراهیم(ع) ۳، ۴; عبادت ابراهیم(ع) ۱; عبادت نسل ابراهیم(ع) ۱
  • اسحاق(ع): انقیاد اسحاق(ع) ۱; پاداش اخروى اسحاق(ع) ۳، ۴
  • اسماعیل(ع): انقیاد اسماعیل(ع) ۱; پاداش اخروى اسماعیل(ع) ۳
  • امتها: امتهاى عابد ۱; پاداش امتها ۵; حیات امتها ۷; شخصیت امتها ۷; مرگ امتها ۷
  • انبیا: مرگ انبیا ۲
  • انسان: مرگ انسان ها ۲
  • پاداش: اختصاصى بودن پاداش ۳، ۴، ۵; انتفاع از پاداش دیگران ۳، ۴; عدالت در پاداش ۱۱
  • تسلیم: اهمیّت تسلیم به خدا ۱
  • جامعه: حیات جوامع ۷; شخصیت جوامع ۷; مرگ جوامع ۷
  • خدا: پاداشهاى خدا ۱۱; عدالت خدا ۱۱
  • خویشاوندى: خویشاوندى با انبیا ۱۰
  • عابدان: ۱
  • عقیده: عقیده باطل ۴، ۹
  • عمل: آثار عمل ۶; پاداش عمل ۵; حسابرسى عمل ۱۱
  • فرزند: محدوده مسؤولیت فرزند ۸
  • قیامت: خویشاوندى در قیامت ۱۰
  • کیفر: شخصى بودن کیفر ۸
  • مجازات: شخصى بودن مجازات ۸; نظام جزایى ۱۱
  • مرگ: حتمیت مرگ ۲
  • نجات: عوامل نجات اخروى ۱۰
  • یعقوب(ع): انقیاد یعقوب(ع) ۱; پاداش اخروى یعقوب(ع) ۳
  • یهود: عقیده یهود ۴، ۹; مؤاخذه یهود ۹; نیاکان یهود ۹

منابع