۱۶٬۸۹۲
ویرایش
خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
«بِمَا كَسَبَت رَهِينٌ». براى اين كه صيغه «فعيل» در صورتى كه به معناى مفعول باشد، مذكر و مؤنث در آن يكسان است. هم در مذكر مى آيد و هم در مؤنث، بلكه اين كلمه اسمى است به معناى رهن، مثل اين كه كلمه «شَتِيمَه» اسم شتم است. گويا فرموده: «كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت رَهنٌ». | «بِمَا كَسَبَت رَهِينٌ». براى اين كه صيغه «فعيل» در صورتى كه به معناى مفعول باشد، مذكر و مؤنث در آن يكسان است. هم در مذكر مى آيد و هم در مؤنث، بلكه اين كلمه اسمى است به معناى رهن، مثل اين كه كلمه «شَتِيمَه» اسم شتم است. گويا فرموده: «كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت رَهنٌ». | ||
==معناى | ==معناى آیه: «كُلُّ نَفسٍ بِمَا كَسَبَت رَهِينَة»، و مراد از استثناء «أصحاب يمين»== | ||
و معناى جمله بنابه گفته وى اين است كه: «هر نفسى در گرو است، با آنچه كه كرده، و يا به سبب آنچه كرده، و يا در مقابل آنچه كرده است». | و معناى جمله بنابه گفته وى اين است كه: «هر نفسى در گرو است، با آنچه كه كرده، و يا به سبب آنچه كرده، و يا در مقابل آنچه كرده است». |
ویرایش