الرحمن ٣
گسترشکپی متن آیه |
---|
ترجمه
الرحمن ٢ | آیه ٣ | الرحمن ٤ | ||||||||||||||
|
تفسیر
- آيات ۱ - ۳۰ سوره الرحمان
- غرض و مفاد سوره مباركه الرحمان
- مقصود از اين كه خداوند به انسان «بيان» آموخت، چیست؟
- مراد از سجده گياه و درخت براى خداوند
- منظور از برافراشتن آسمان و وضع ميزان
- مقصود از دو مشرق و دو مغرب در آيه
- مراد از فانی شدن هر كه بر روی زمين است
- مقصود از وجه خدا و بقاى آن
- بحث روایتی: (رواياتى در ذيل برخى آيات گذشته)
نکات آیه
۱ - خداوند، خالق انسان ها (خلق الإنسن)
۲ - رحمانیت خداوند، منشأ آفرینش انسان (الرحمن . خلق الإنسن)
۳ - فلسفه خلقت انسان، نهفته در مقام رحمانیت خداوند (الرحمن ... خلق الإنسن) برداشت یاد شده بنابراین نکته است که وصف «الرحمان» مشعر به علیت باشد; یعنى، چون خداوند داراى رحمت گسترده است، رحمت او مقتضى است که فیض از خلق دریغ ندارد و نعمت وجود بر اندام آنان بپوشاند.
۴ - ساختار وجودى انسان، متناسب با نیازهاى وى و نمودار رحمت آفریدگار (الرحمن ... خلق الإنسن) ارتباط خلقت انسان با رحمانیت خداوند، مى تواند در این جهت باشد که کیفیت آفرینش انسان، خود به گونه اى است که رحمت الهى را نسبت به این موجود مى نمایاند; چه این که هر بعدى از ابعاد وجودى او، کامل و متناسب با نیازهاى وى است.
۵ - وجود انسان از سوى خداوند، خود نعمتى است الهى. (خلق الإنسن) از آیات بعدى استفاده مى شود که خداوند در این آیات درصدد بیان نعمت هاى الهى براى بشر است. بر این اساس مى توان گفت: این آیه، اصل وجود انسان را به عنوان نخستین نعمت الهى معرفى کرده است.
موضوعات مرتبط
- انسان: ابعاد وجودى انسان ۴; خالق انسان ها ۱; فلسفه خلقت انسان ۳; منشأ خلقت انسان ۲; نیازهاى انسان ۴; ویژگیهاى انسان ۴
- خدا: آثار رحمانیت خدا ۲، ۳; خالقیت خدا ۱; نشانه هاى رحمت خدا ۴; نعمتهاى خدا ۵
- نعمت: نعمت خلقت انسان ۵
منابع