جَنّة

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

باغ. بهشت. [بقره:265] همچون باغيكه در بلندى است و باران تند و درشت دانه به آن رسيده. جمع آن جنّات است مثل [دخان:25] . جنّت آخرت‏ ناگفته نماند از بهشت و محلّ زندگى اتقيا در قيامت به لفظ جنّت و جنّات تعبير آمده و بيشتر از هر صفت درباره آن «تَجْرى مِنْ تَحْتِها الاَنْهار» ذكر شده است . به نظر مى‏آيد كه اين تعبير و نامگذارى براى تشبيه به جنّات دنياست كه تفهيم آن آسان شود و گرنه جنّات آخرت را نمى‏توان با باغات دنيا مقايسه كرد، قابل دقّت است كه «جنّات» درباره آخرت هميشه نكره آمده است يعنى: جنّات به خصوصى . و تنها در آيه [شورى:22] معرّف با الف و لام آمده است ولى «الجنّة» با الف و لام عهد درباره بهشت زياد است. لازم نيست درباره علم به غلبه بودن و يا وصف بودن آن، براى بهشت بحث شود، امّا لازم است ببينيم قرآن بهشت آخرت را چگونه معرّفى مى‏كند. 1-[محمّد:15] وصف بهشتى كه به پرهيز كاران وعده شده چنين است: در آن نهرهائى از شير كه طعم آن تغيير نيافته و نهرهائى از شير كه طعم آن تغيير نيافته و نهرهايى از خمر كه براى نوشندگان لذّت است و نهرهايى از عسل صاف شده و براى آنهاست در آن جنّت از همه ميوه‏ها و چاره سازى از پروردگارشان. آب و شيرينى تغيير و هميشه تازه مى‏رساند و كه جنّت آخرت داراى تغيير و تبديل و فساد نيسست باكترى و مخمّرها در آن وجود ندارند و از كهولت خبرى نيست و شير و عسل و خمر، نهر نهر است و از تمام ميوه‏ها در اختيار آنان گذاشته شده است، پيداست كه اين با جنّات دنيا قابل مقايسه نمى‏باشد. 2- [آل عمران:133] [حديد:21]. در اين آيه وسعت بهشت وسعت آسمانها و زمين ذكر شده، به مضمون آيه اوّل روز قيامت آسمانها و زمين همه تبديل به بهشت شده و جزء آن خواهند بود پس يا نامتناهى است و يا عرض و طول آن را جز خدا كسى دانا نيست . 3- [رعد:35] [فرقان:15و16] نظير اين آيات در قرآن مجيد بسيار است، اين آيات مبيّن آنست كه خوردنى بهشت دائمى است و تمام شدنى نيست و بهشت هميشگى است و اهل بهشت هميشگى است و اهل بهشت هر چه بخواهند در اختيار دارند جمله «لَمْ فيها ما يَشاؤُنَ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ» پنج بار درباره بهشت تكرار شده و يازده بار «جَنّاتُ عَدْنِ» (يهشت‏هاى جاودان) آمده است . 4- [حاقة:22] [غاشية:10-16] آيات شريفه در تعريف بهشت آخرت و نعيم آنست و از عيش پسنديده آن خبر مى‏دهند. 5- [توبه:21] اين آيه از دوام نعمت آن وافر و هميشگى است. مخفى نماند اگر بخواهيم راجع به جنّت آخرت به طور تفصيل سخن بگوئيم بايد صدها آيه نقل و ترجمه نمائيم، فرق يسيار اهمّ نعمت و لذّت دنيا و آخرت آنست كه نعمت دنيا فانى و ناپايدار و زودگذر است و با ادامه آن و عادت شدن موقعيّت خود را از دست مى‏دهد ولى نعمت آخرت ابدى است و اصلا نقصان و تغيير در آن نيست، اين است فرق اساسى اين سرا و آن سرا. در تعريف زندگى آخرت مى‏خوانيم [اعراف:49] دنيائى فرض كنيد كه در آن اندوه فعلى و خوف از آينده وجود نداشته باشد، اين زندگى در دنيا ميسّر نيست زيرا آدمى همواره نقصان فعلى دارد كه سبب اندوه اوست و ترس از آينده و زوال نعمت و مرگ و تصادف‏ها دارد و آن باعث خوف اوست. تنها زندگى آخرت است كه در آن از لحاظ حال نقصان و اندوه و از لحاظ آينده خوف و زوال و كم شدن نيست جمله فوق چندين بار در قرآن تكرار شده است آنچه راجع به دنيا باشد مشروط است‏زيرا در دنيا از خوف و حزن فرارى نيست و انچه درباره آخرت است مطلق و بى غيد مى‏باشد زيرا در بهشت مطلقاً اندوه و ترسى وجود ندارد و ممكن است تمام آنها را كه جمعاً چهارده بار است راجع به آخرت ئانست به المعجم المفهرس «خوف» رجوع شود. ايضاً رجوع شود به «قيامت».


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...