المؤمنون ٤٠: تفاوت میان نسخهها
از الکتاب
QRobot edit
(افزودن سال نزول) |
(QRobot edit) |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
<tabber> | <tabber> | ||
المیزان= | المیزان= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۳#link27 | آيات ۲۳ - ۵۴، سوره مؤ منون]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۳#link27 | آيات ۲۳ - ۵۴، سوره مؤ منون]] | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۳#link28 | اشاره به عقيده بت پرستان درباره عبادت آلهه و معناى خطاب نوح عليه السلام به قوم خود: ((اعبدوا الله ...))]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۳#link28 | اشاره به عقيده بت پرستان درباره عبادت آلهه و معناى خطاب نوح عليه السلام به قوم خود: ((اعبدوا الله ...))]] | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۲: | ||
*[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۴#link36 | بحث روايتى (روايتى در ذيل برخى آيات گذشته )]] | *[[تفسیر:المیزان جلد۱۵_بخش۴#link36 | بحث روايتى (روايتى در ذيل برخى آيات گذشته )]] | ||
}} | |||
|-|نمونه= | |-|نمونه= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link137 | آيه و ترجمه]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link137 | آيه و ترجمه]] | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link138 | تفسير:]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link138 | تفسير:]] | ||
| خط ۴۹: | خط ۵۲: | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link142 | ۳ - غثاء چيست ؟]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link142 | ۳ - غثاء چيست ؟]] | ||
*[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link143 | ۴ - يك سرنوشت عمومى]] | *[[تفسیر:نمونه جلد۱۴_بخش۵۸#link143 | ۴ - يك سرنوشت عمومى]] | ||
}} | |||
|-| تفسیر نور= | |||
===تفسیر نور (محسن قرائتی)=== | |||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
قالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ «40» فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ «41» | |||
(خداوند) فرمود: قطعاً به زودى پشيمان خواهند شد. پس (قهر خدا آمد و) بانگ مرگبار كه سزاوارش بودند آنان را فراگرفت، و آنان را همچون خاشاكى كه بر آب افتد قرار داديم، پس دور باد گروه ستمگر (از رحمت خدا). | |||
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 101 | |||
}} | |||
|-| | |||
اثنی عشری= | |||
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
قالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ (40) | |||
قالَ عَمَّا قَلِيلٍ: خطاب فرمود خدا از زمان كمى، يعنى از پس اندك زمانى، لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ: هر آينه گردند كافران و مكذبان پشيمان از تكذيب قول خود هنگامى كه عذاب را معاينه ببينند و چارهاى در دفع آن ندارند. | |||
}} | |||
|-| | |||
روان جاوید= | |||
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ (39) قالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ (40) فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (41) ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ (42) ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ (43) | |||
ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ (44) | |||
ترجمه | |||
- گفت پروردگار من يارى ده مرا بسبب آنكه تكذيب كردند | |||
مرا گفت پس از گذشتن زمان اندكى هر آينه ميگردند البته پشيمان | |||
پس گرفت ايشان را فرياد مهلك بحق پس گردانيديم آنان را خاشاك بر روى سيل پس دورى باشد از رحمت براى گروه ستمكاران | |||
پس آفريديم از بعد آنها جماعتهاى ديگرى | |||
پيشى نميگيرد هيچ گروهى اجلش را و باز پس نمىمانند | |||
پس فرستاديم رسولانمان را از پى هم هرگاه آمد گروهى را رسولشان تكذيب كردند او را پس از پى در آورديم بعضى از آنها را ببعضى و گردانيديم آنها را حكايتها پس دورى است از رحمت مر گروهى را كه ايمان نميآورند. | |||
تفسير | |||
- پس از آنكه پيغمبر معهود در آيات سابقه از ايمان قوم مأيوس شد مانند حضرت نوح از خداوند طلب نصرت نمود با آنكه مقصودش از آن نزول | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 640 | |||
عذاب بر آنها بود و خدا اجابت فرمود و مقرّر گرديد بفاصله كمى عذاب بر آنها نازل شود و فرمود بزودى از كرده خودشان پشيمان خواهند شد و كلمه ما در عمّا قليل زائده و موصوف قليل مقدّر است يعنى با فاصلهئى از زمان كمى بسزاى خود ميرسند پس گرفت آنها را و رسيد بآنها صيحه هايله جبرئيل كه دلهاشان پاره و زهره ترك شدند و ابدان آنها مانند خار و خاشاكى شد كه سيل آنها را با خود ميآورد و از روى آب باطراف پراكنده ميگردد پس دورى است بر سبيل اخبار يا دورى باشد بر سبيل دعا يا دورى باد براى گروه ستمكاران بخويش بسبب شرك و كفر و بر پيغمبر براى تكذيب او از رحمت خدا و بركات او و كلمه بعدا مصدر بعد است كه فعل آن معمولا اظهار نميشود و پس از آن خداوند اقوام ديگرى را از قبيل قوم صالح و لوط و شعيب و غيرهم ايجاد فرمود كه آنها در قرون و اعصارى بودند و در وقت مقدّر معيّنى كه تقديم و تأخير در آن روى نميداد مىمردند و بعذاب الهى گرفتار ميشدند چون هيچ جماعتى نميتوانند اجل و زمان مرگ خودشان را جلو يا عقب بيندازند و پس از ايجاد خداوند آنها را و نشو و نموّشان خدا پيغمبران خود را يك يك و پى در پى براى ارشاد و هدايت آنها فرستاد چون تترى مأخوذ از وتر بمعناى فرد است كه و او آن مبدّل بتاء شده و در آخر آن الف تأنيث بملاحظه جماعت در آوردهاند و بعضى بتنوين قرائت نمودهاند و بنابراين الف بدل تنوين است كه بياء نوشته شده و هر يك از ايشان كه براى اداء رسالت نزد قوم خود آمدند بتكذيب امّت و جماعت گرفتار شدند و خداوند هم پى در پى آن اقوام را هلاك فرمود و از آنها جز قصه و سخن عجبآور و حكايتهائى در دنيا باقى نماند كه موجب عبرت خلق گرديد چون احاديث جمع حديث يا جمع احدوثه است كه آن سخنان تعجّبآور است و در شرور استعمال ميشود پس دورى از رحمت حق و هلاكت ابدى است براى كسانى كه بخدا و پيغمبر او ايمان نميآورند. | |||
---- | |||
جلد 3 صفحه 641 | |||
}} | |||
|-| | |||
اطیب البیان= | |||
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
قالَ عَمّا قَلِيلٍ لَيُصبِحُنَّ نادِمِينَ (40) | |||
خداوند براي نصرت رسولش فرمود: به همين زودي طولي نميكشد که اينها موقعي که شب را به صبح ميآورند پشيمان ميشوند خداوند تبارك و تعالي از راه لطف و عنايت باب توبه را به روي بندگان باز فرموده لكن قبل از معاينه مرگ ميفرمايد: | |||
[قُل يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسرَفُوا عَلي أَنفُسِهِم لا تَقنَطُوا مِن رَحمَةِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ يَغفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الغَفُورُ الرَّحِيمُ] زمر آيه 54 و در باب توبه گفتهايم: | |||
اوامر توبه که در بسياري از آيات شده امر ارشاديست اعمال مولوية در او نشده که بر ترك توبه عقوبتي باشد. زيرا تسلسل لازم ميآيد فقط عقوبت بر ترك واجبات و بر فعل محرمات است و توبه وجوبش به حكم عقل است لكن قبولي توبه مشروط به اموريست. | |||
1- يكي بايد قبل از ظهور آثار مرگ باشد چنانچه ميفرمايد: [وَ لَيسَتِ التَّوبَةُ لِلَّذِينَ يَعمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتّي إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ المَوتُ] نساء آيه 22 2- ايمان است که با ايمان از دنيا برود که در تعقيب همين آيه | |||
جلد 13 - صفحه 398 | |||
ميفرمايد: | |||
[وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُم كُفّارٌ] 3- قبل از نزول عذاب مثل توبه فرعون در موقع غرق که ميفرمايد: | |||
[حَتّي إِذا أَدرَكَهُ الغَرَقُ قالَ آمَنتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَت بِهِ بَنُوا إِسرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ المُسلِمِينَ آلآنَ وَ قَد عَصَيتَ قَبلُ] يونس آيه 90 فقط قوم يونس که ميفرمايد: | |||
[لَمّا آمَنُوا كَشَفنا عَنهُم عَذابَ الخِزيِ] يونس 98، اينها موقع نزول عذاب که ميفرمايد: | |||
[عما قليل] بهمين نزديك. | |||
[لَيُصبِحُنَّ نادِمِينَ] لكن اينکه ندامت سودي ندارد. | |||
}} | |||
|-| | |||
برگزیده تفسیر نمونه= | |||
===برگزیده تفسیر نمونه=== | |||
{{نمایش فشرده تفسیر| | |||
] | |||
(آیه 40)- پروردگار جهان «به او فرمود: آنها به زودی از کار خود پشیمان خواهند گشت» و میوه درخت تلخی را که نشاندهاند خواهند چشید (قالَ عَمَّا قَلِیلٍ لَیُصْبِحُنَّ نادِمِینَ). اما زمانی پشیمان میشوند که سودی به حالشان ندارد. | |||
}} | |||
|-|تسنیم= | |-|تسنیم= | ||
{{ نمایش فشرده تفسیر| | |||
*[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | *[[تفسیر:تسنیم | تفسیر آیات]] | ||
}} | |||
|-|</tabber> | |-|</tabber> | ||
