لَأَوّاه: تفاوت میان نسخه‌ها

از الکتاب
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
''' [[ویژه:پیوند_به_این_صفحه/لَأَوّاه | آیات شامل این کلمه ]]'''
''' [[ویژه:پیوند_به_این_صفحه/لَأَوّاه | آیات شامل این کلمه ]]'''
تأسف. كلمه ايست كه در مقام ناليدن از فشار و درد گفته مى‏شود در نهج البلاغه هست كه در وقت يادآورى شهيدان صفّين فرمود «اُوِّهِ عَلى اِخوانى الّذينَ قَرَؤُاالْقُرآنَ فَاَحْكَمُوهُ» اوّ صيغه مبالغه است از اوه مثل [توبه:114] راغب گويد: آواه كسى است كه ترس از خدا را آشكار كند، در نهايه آنرا بسيار نضرّع كننده گفته است يعنى ابراهيم بسيار تضرّع كن و بردبار است. در اصول كافى كتاب دعاباب اول از امام باقر «عليه السلام» نقل شده است كه اوّاه را بسيار دعا كننده فرموده است و در حاشيه از طبرسى نقل شده: اوّاه بسيار دعا كننده و بسيار گريه كننده است ابن عباس چنين گفته و آن را ابى عبداللّه «عليه السلام» مروى است.


=== ریشه کلمه ===
=== ریشه کلمه ===
*[[ریشه اوه‌ | اوه‌]] (۲ بار) [[کلمه با ریشه:: اوه‌| ]]
*[[ریشه اوه‌ | اوه‌]] (۲ بار) [[کلمه با ریشه:: اوه‌| ]]
*[[ریشه ل‌ | ل‌]] (۳۸۴۲ بار) [[کلمه با ریشه:: ل‌| ]]
*[[ریشه ل‌ | ل‌]] (۳۸۴۲ بار) [[کلمه با ریشه:: ل‌| ]]
=== قاموس قرآن ===
تأسف. كلمه ايست كه در مقام ناليدن از فشار و درد گفته مى‏شود در نهج البلاغه هست كه در وقت يادآورى شهيدان صفّين فرمود «اُوِّهِ عَلى اِخوانى الّذينَ قَرَؤُاالْقُرآنَ فَاَحْكَمُوهُ» اوّ صيغه مبالغه است از اوه مثل [توبه:114] راغب گويد: آواه كسى است كه ترس از خدا را آشكار كند، در نهايه آنرا بسيار نضرّع كننده گفته است يعنى ابراهيم بسيار تضرّع كن و بردبار است. در اصول كافى كتاب دعاباب اول از امام باقر «عليه السلام» نقل شده است كه اوّاه را بسيار دعا كننده فرموده است و در حاشيه از طبرسى نقل شده: اوّاه بسيار دعا كننده و بسيار گريه كننده است ابن عباس چنين گفته و آن را ابى عبداللّه «عليه السلام» مروى است.


[[رده:كلمات قرآن]]
[[رده:كلمات قرآن]]

نسخهٔ ‏۱۹ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۱۷

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

تأسف. كلمه ايست كه در مقام ناليدن از فشار و درد گفته مى‏شود در نهج البلاغه هست كه در وقت يادآورى شهيدان صفّين فرمود «اُوِّهِ عَلى اِخوانى الّذينَ قَرَؤُاالْقُرآنَ فَاَحْكَمُوهُ» اوّ صيغه مبالغه است از اوه مثل [توبه:114] راغب گويد: آواه كسى است كه ترس از خدا را آشكار كند، در نهايه آنرا بسيار نضرّع كننده گفته است يعنى ابراهيم بسيار تضرّع كن و بردبار است. در اصول كافى كتاب دعاباب اول از امام باقر «عليه السلام» نقل شده است كه اوّاه را بسيار دعا كننده فرموده است و در حاشيه از طبرسى نقل شده: اوّاه بسيار دعا كننده و بسيار گريه كننده است ابن عباس چنين گفته و آن را ابى عبداللّه «عليه السلام» مروى است.