أَضْغَاث

از الکتاب

آیات شامل این کلمه

«أَضْغاث» جمع «ضِغث» (بر وزن حرص) به معناى یک بسته از هیزم یا گیاه خشکیده، یا سبزى یا چیز دیگر است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

به فتح (ض) مخلوط كردن «ضَغَثَ الْحَديثُ ضَغْثاً: خَلَطَهُ» چنانكه در صحاح و اقرب گفته. و آن به كسر (ض) دسته علف خشك، دسته تركه يا تركه نرم يا دسته ريحان و امثال آن است و نيز به معنى امر مختلط و حديث مختلط است چنانكه اقرب الموارد به معنى اخير تصريح كرده. [ص:44]. يعنى دسته علف خشك يا تركه بر گير و با آن بزن و نقض عهد مكن اين مطلب در «ايوب» گذشت. [يوسف:44]. اضغاث جمع ضغث به معنى دسته‏ها و مختلطها است و احلام جمع حلم (بر وزن عُنُق و قُفْل) به معنى خواب پريشان است اضافه اضغاث به احلام به معنى «من» مى‏باشد يعنى «اَضْغاثٌ مِنْ اَحْلامٍ» و الف و لام احلام ما قبل است يعنى گفتند: آميخته هائى است از خواب‏هاى پريشان و ما تعبير چنين خواب‏ها واقف نيستيم. همين طور است آيه [انبياء:5]. كه در «شعر» مشروحاً گذشت. بايد دانست معنى اولى كه اختلاط باشد در ضغث ملحوظ است لذا اقرب آن را دسته علف كه تر و خشك به هم مخلوط شده معنى كرده است. در نهج البلاغه خطبه 50 فرموده: «وَلكِنْ يُؤْخَذُ ضِغْثٌ مِنْ هذا وَ ضِغْثٌ مِنْ هذا فَيْخْرَجانِ».


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...