قَارِعَة: تفاوت میان نسخه‌ها

از الکتاب
(افزودن نمودار دفعات)
(Added word proximity by QBot)
 
خط ۱: خط ۱:
__TOC__
''' [[ویژه:پیوند_به_این_صفحه/قَارِعَة | آیات شامل این کلمه ]]'''
''' [[ویژه:پیوند_به_این_صفحه/قَارِعَة | آیات شامل این کلمه ]]'''


خط ۱۴: خط ۱۵:




===کلمات [[راهنما:نزدیک مکانی|نزدیک مکانی]]===
<qcloud>
أَو:100, صَنَعُوا:100, تَحُل:89, بِمَا:89, تُصِيبُهُم:78, قَرِيبا:78, مِن:66, کَفَرُوا:66, دَارِهِم:55, الّذِين:55, حَتّى:44, يَزَال:44, يَأْتِي:33, لا:33, وَعْد:21, وَ:21, اللّه:10, جَمِيعا:10
</qcloud>
===تکرار در هر سال نزول===
{{#ask:[[رده:آیات قرآن]] [[نازل شده در سال::+]] [[کلمه غیر ربط::قَارِعَة]]
{{#ask:[[رده:آیات قرآن]] [[نازل شده در سال::+]] [[کلمه غیر ربط::قَارِعَة]]
|?نازل شده در سال
|?نازل شده در سال

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۴۹

آیات شامل این کلمه

«قارِعِة» از مادّه «قرع» به معناى کوبیدن است; بنابراین «قارِعِة» یعنى کوبنده و در سوره «رعد» اشاره به امورى است که آدمى را مى کوبد و هشدار مى دهد و اگر آمادّه بیدار شدن باشد، بیدار مى کند، در حقیقت «قارِعة» معناى وسیعى دارد که هر گونه مصیبت شخصى یا جمعى و مشکلات و حوادث دردناک را شامل مى شود.

لذا بعضى از مفسران آن را به معناى جنگ ها و خشک سالى ها و کشته شدن و اسیر شدن دانسته اند، در حالى که بعضى دیگر آن را تنها اشاره به جنگ هایى گرفته اند که در صدر اسلام تحت عنوان «سَریّه» واقع مى شد و آن جنگ هایى بود که پیامبر شخصاً در آن شرکت نداشت، بلکه مأموریت را به اصحاب و یاران خود مى داد; ولى مسلّم است که «قارِعة» اختصاص به هیچ یک از این امور ندارد و همه را فرا مى گیرد.

«قارعة» از مادّه «قرع» (بر وزن فرع) به معناى کوبیدن چیزى بر چیزى است، به گونه اى که صداى شدیدى از آن برخیزد، تازیانه و چکش را نیز به همین مناسبت «مِقْرَعَة» گویند، بلکه به هر حادثه مهم و سخت «قارعة» گفته مى شود، (تاء تانیث در اینجا ممکن است اشاره به تأکید باشد). بسیارى از مفسران گفته اند: «قارعة» یکى از نام هاى قیامت است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

كوفتن چيزى بر چيزى. (راغب). قارِعَه: زننده و كوبنده [رعد:31]. مراد از قارعه حادثه كوبنده و خرد كننده است يعنى پيوسته بر كفار در اثر اعمالشان واقعه كوبنده مى‏رسد و هلاكشان مى‏كند و يا در كنار ولايتشان نازل مى‏شود و آنها را به وحشت مى‏اندازد در اين وضع خواهند بود تا مدتشان سرآيد و وعده خدا انجام پذيرد. [قارعة:1-2-3]. قيامت از آن قارعه ناميده شده كه كوبنده عجيبى است و همه چيز حتى زمين و كوهها را مى‏كوبد [حاقة:14]. تامل كنيد در ساير آيات وقوع قيامت در آيه [حاقة:4]. ظاهراً مراد بلائى است كه هود و صلاح عليهماالسلام خبر مى‏دادند و آنها انكار مى‏كردند، بالاخره باد صرصر عاد را را و صاعقه ثمود را از بين برد بنابراين قارعه در آيه به معنى قيامت نيست.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...