بِسَحَر

از الکتاب

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

(به فتح س.ح) نزديك صبح. صحاح گويد «السحر قبيل الصبح» طبرسى گويد: سحر وقا قبل از طلوع فجر است اصل آن به معنى خفاء است كه شخص در آن وقت در تاريكى مخفى است به ريه سحر گويند كه محلش مخفى است. [قمر:34]. نا گفته نمانر آياتيكه جريان رفتن آل لوط را بيان مى‏كند در آنهاهست كه فرشتگاه گفتند: تو با خانواده ات پاسى از شب گذشته يرويد [هود:81]. در اين صورت مى‏توان گفت كه آنهادر شب رفته و طرف صبح از منطقه خطر گذشته‏اند لذا فرموده «نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ». [آل عمران:17]، [ذاريات:18]. اسحار جمع سحر است آيات از استغفار جمع سحر است آيات از استغفار در سحر گاهها حكايت مى‏كند كه بهترين وقت براى ياد خداست خوشابه حال آنانكه در آن اوقات مبارك با خداى خود راز و نياز دارند. سحور طعامى است كه در آن وقت تناول شود و تسحّر خوردن آن است (راغب).