طَرِيقا

از الکتاب

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

كوبيدن. مثل كوبيدن آهن و در زدن. در اقرب آمده: «طَرَقَهُ طَرْقاً: ضَرَبَهُ بَالْمِطْرَقَةِ - طَرَقَ الْبابَ: قَرَعَهُ». راه را از آن طريق گويند كه رهگذران آن را با پا مى‏كوبند. [طه:77]. يعنى بندگان مرا شبانه راه ببر و براى آنها راه خشكى در دريا بجوى. طريق به معنى راه حق و دين نيز به كار مى‏رود نحو [احقاف:30] و آن مذكر و مؤنّث هر دو به كار مى‏رود. طريقه: به معنى و حالت و غيره است [جنّ:16]. و اگر جنّ و انس در طريقه حق پايدار مى‏بودند با آب فراوان آبشان مى‏داديم ظاهراً مراد آن است كه آن‏ها را در دنيا وسعت و راحتى مى‏داديم مثل [اعراف:96]. * [طه:104]. امثل به معنى افضل است گوئى مراد از طريقه رأى از ديگران برتر است مى‏گويد درنگ نكرديد مگر يك روز. ايضاً آيه [طه:63]. يعنى موسى و هارون مى‏خواهند طريقه و راه و روش بهتر شما را از بين ببرند. مثل مؤنّث امثل به معنى افضل است.