کَدْحا

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«کَدْح» (بر وزن مدح) به معناى تلاش و کوششى است که با رنج و تعب همراه باشد، و در جسم و جان اثر بگذارد، لذا، به گاو سخت کوشى که آثار کار کردن در جسم او ظاهر شده «ثَوْرٌ فِیْهِ کُدُوحٌ» مى گویند. در تفسیر «کشاف» و «فخر رازى» و «روح المعانى» آمده است: این کلمه در اصل به معناى خراشى است که بر پوست تن وارد مى شود، و به همین مناسبت به تلاش هایى که در روح انسان اثر مى گذارد، اطلاق شده است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

[انشقاق:6]. راغب كدح را سعى توأم با رنج گفته است در نهج البلاغه خطبه 127 فرموده: «وَ رُبَّ كادِحٍ خاسِرٌ» اى بسا رنجبر كه زيانكار است منظور كسى است كه فقط براى دنيا تلاش مى‏كند. ضمير «مُلاقيةِ» راجع است به «رَبِّكَ» گفته‏اند تعدى با «اِلى» مى‏فهماند كه معناى سير به كدح تضمين شده يعنى اى انسان تو توأم با تلاش و رنج به سوى پروردگارت روانى و او را ملاقات خواهى كرد پس از آن آمده «فَاَمَّا مَنْ اُوتِىَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ...» پس انسان اعم از نيكوكار و بدكار با يك زندگى پر تلاش و رنج به سوى خدايش روان است و عاقبت به راحتى يا عذاب خواهد رسيد. اين كلمه دوبار بيشتر در قرآن نيامده است.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...