کَبَد

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«کَبَد» به گفته «طبرسى» در «مجمع البیان» در اصل، به معناى «شدت» است، و لذا هنگامى که شیر غلیظ شود «تَکَبَّدَ اللَّبَنُ» مى گویند. ولى، به گفته «راغب» در «مفردات»، «کبد» (بر وزن حسد) به معناى دردى است که عارض «کبد» (جگر سیاه) انسان مى شود و سپس، به هر گونه مشقت و رنج اطلاق شده است. ریشه این لغت هر چه باشد، مفهوم فعلى آن همان رنج و ناراحتى است.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

[بلد:4]. كَبَد بر وزن فرس به معنى سختى است (مجمع) راغب گفته: كَبْد (بر وزن كتف) جگر و (بر وزن فرس) درد جگر است ايضاً كُباد (به ضم اول) به معنى درد جگر است. كبدالسماء وسط آسمان است تشبيه شده به كبد انسان كه در وسط بدن قرار دارد. مراد از آن در آيه مشقت و سختى است يعنى: حقاً كه انسان را در رنج و تعب آفريديم زندگى او پر از مشقت و رنج است و همين رنج و تعب است كه او را به كمال و ترقى سوق مى‏دهد اگر در مشقّت نمى‏بود براى از بين بردن آن تلاش نمى‏كرد و اگر تلاش نمی‏کرد ابواب اسرار كائنات برويش گشوده نمى‏شد [انشقاق:6]. اين لفظ بيشتر از يكبار در قرآن يافته نيست.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...