شِيبا

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«شِیب» (بر وزن سیب) جمع «اشیب» به معناى «پیر» است، و در اصل از مادّه «شیب» (بر وزن عیب) و «مشیب» به معناى سفید شدن مو گرفته شده.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

سفيد شدن موى همچنين است (راغب) «شاب الرجل يشيب شيباً: لبيض شعره» [مريم:4]. آن دركنايه از پيرى است. شيب به كسر اول. در آيه [مزّمل:17]. جمع اشيب به معنى پيران، موو سفيدان است (مجمع) [روم:54]. سپس از بعد ضعف و طفوليت قدرت و نيروى جوانى داد، آنگاه از بعد جوانى ناتوانى و پيرى قرار داد. صحاح از اصعى نقل مى‏كند: شيب سفيدى موى و مشيب وارد شدن بدان وقت است .


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...