زَمْهَرِيرا

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«زمهریر» از مادّه «زَمْهَر» به معناى شدت سرما، یا شدت غضب، یا سرخ شدن چشم، بر اثر خشم، مى باشد، و در اینجا منظور همان معناى اول است. در حدیثى آمده است که در جهنم نقطه اى وجود دارد که از شدت سرما اعضاى بدن از هم متلاشى مى شود.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

[انسان:13]. از مقابله شمس بدست مى‏آيد كه زمهرير به معنى سرماست يعنى در بهشت حرارت آفتاب و سرما نمى‏بينند. در اقرب گفته «اَزْمَهَرَ الْيَوْمُ: اِشْتَدَّ بَرْدُهُ» يعنى يديش شدت يافت و نيز گويد: زمهرير سرماى شديد است و گفته‏اند: آن در لغت طىّ يه معنى ماه است كه شاعر گويد: قَطَعْتُها وَ الزَّمْهَريرُ ما ظَهَر يعنى اى بسا شبى كه تاريكى آن شديد شد از آن گذشتيم حال آنكه ماه در آسمان ظاهر نشده بود. اين شعر و اين قول در كشاف و تفسير بيضاوى تيز نقل شده ولى خود آن را سرماى شديد گفته‏اند. طبرسى شديدترين سرما فرموده جوهرى نيز سرماى شديد گفته است ولى قاموس سرماى شديد و ماه ذكر مى‏كند. نا گفته نماند: ماه نيز در آيه با شمس مناسب است آن وقت بايد گفت: اهل بهشت افتاب و ماه نمى‏بينند ولى ظاهراً منظور حرارت آفتاب و سرماست.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...