تَمْنُن

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«تَمْنُنْ» از مادّه «منّت» در این گونه موارد به معناى سخن و گفتارى است که بیانگر اهمیت نعمتى است که انسان به دیگرى داده است، و از اینجا رابطه آن با مسأله «استکثار» (طلب فزونى) روشن مى شود; چرا که اگر انسان خدمتش را ناچیز بشمرد انتظار پاداشى ندارد، چه رسد به این که فزونى بطلبد، و به این ترتیب، منت گذاردن همیشه سرچشمه «استکثار» است، عملى که ارزش نعمت را به کلّى از بین مى برد.

ریشه کلمه


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...