الْأَکْمَام

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

«کِم» (بر وزن جن) به غلافى مى گویند که میوه را مى پوشاند و «کُم» (بر وزن قم) جمع آن «اکمام» به معناى آستین است که دست را مى پوشاند و «کُمَّه» از مادّه «کم» (بر وزن قبّه) به معناى شب کلاهى است که سر را مى پوشاند.

ریشه کلمه

قاموس قرآن

(به فتح اول) پوشاندن. «كَمَّ الشَّىْ‏ء كَمّاً: غَطَّاهُ وَ سَتَرَهُ» كِمّ (به كسر كاف) غلافى است كه گل يا ميوه را مى‏پوشاند جمع آن در قرآن اكمام است. راغب گويد: كُمّ به ضم اول قسمتى از آستين پيراهن است كه دست را مى‏پوشاند و به كسر آن غلافى است كه ميوه را مى‏پوشاند. [رحمن:11]. مراد از فاكهه ميوه‏اى غير از خرماست و مراد از اكمام غلافهائى است كه خرما در آن مى‏شود يعنى در زمين ميوه هائى است و نخل غلافدار. [فصّلت:47]. علم قيامت راجع به خداست ميوه‏ها جز به علم او از غلافهايشان در نيايند و مادگان جز به علم او حمل برندارند و نگذارند. اين كلمه تنها دوبار در قرآن آمده است.

کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...