المطففين ١

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

وای بر کم‌فروشان!

واى بر كم فروشان

واى بر كم‌فروشان،

وای به حال کم فروشان.

وای بر کم فروشان!

واى بر كم‌فروشان.

وای بر کم‌فروشان‌

واى بر كم‌فروشان

وای به حال کاهندگان (از جنس و کالای مردمان به هنگام خرید و فروش با ایشان)!

وای بر کم‌‌کنندگان!

وای بر کم‌فروشان‌


سوره المطففين آیه ١ المطففين ٢
سوره : سوره المطففين
نزول : ٣ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٢
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«الْمُطَفِّفِینَ»: کاهندگان. کسانی که به هنگام کشیدن و پیمودن و مترکردن اشیاء و اجناس دزدی کنند. بدین معنی که اگر به دیگران جنس می‌فروشند از آن بکاهند، و اگر جنس می‌خرند بر آن بیفزایند. در هر صورت یا از آن کالا می‌کاهند و یا از بها.

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

نکات آیه

۱ - کم فروشى، گناهى بزرگ است و کم فروشان به عذاب الهى گرفتار خواهند شد. (ویل للمطفّفین) «طفیف» و«قلیل»، به یک معنا است. تطفیف کاستنى است که انجام دهنده آن در پیمانه کردن و وزن کردن خیانت کند و «ویل» در اصل به معناى عذاب و هلاکت است. (لسان العرب)

۲ - جهنم، جایگاه کم فروشان است. (ویل للمطفّفین) «ویل» را برخى به معناى دره اى خاص در جهنم، یا یکى از درهاى آن دانسته اند. (لسان العرب).

۳ - انذار و هشدار به عذاب، روشى قرآنى در اصلاح روابط اقتصادى مردم (ویل للمطفّفین)

۴ - رواج کم فروشى در میان عصر بعثت (ویل للمطفّفین)

روایات و احادیث

۵ - «عن أبى جعفر(ع) [فى قوله تعالى «ویل للمطففین»] قال: نزلت على نبىّ اللّه(ص) حین قدم المدینة و هم یومئذ اسوأ الناس کیلاً فأحسنوا الکیل;] از امام باقر(ع) [درباره قول خداى تعالى «ویل للمطففین»] روایت شده است که فرمود: هنگامى که پیامبر خدا(ص) وارد مدینه شد، این آیه بر آن حضرت نازل گشت; در حالى که در آن زمان مردم مدینه در پیمانه کردن از همه بدتر بودند (یعنى در وزن اجناس خیانت مى نمودند) و پس از نزول این آیه، پیمانه کردن را نیکو انجام دادند»

موضوعات مرتبط

  • اسلام: تاریخ صدر اسلام ۴، ۵
  • اقتصاد: روش اصلاح اقتصادى ۳
  • انذار: آثار انذار ۳; انذار از عذاب ۳
  • خدا: عذابهاى خدا ۱
  • کم فروشان: عذاب کم فروشان ۱; کم فروشان در جهنم ۲
  • کم فروشى: کم فروشى صدر اسلام ۴; گناه کم فروشى ۱
  • گناهان کبیره :۱
  • مدینه: کم فروشى اهل مدینه ۵

منابع

  1. تفسیر قمى، ج ۲، ص ۴۱۰; نورالثقلین، ج ۵، ص ۵۲۷، ح ۳.