الغاشية ١١

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

که در آن هیچ سخن لغو و بیهوده‌ای نمی‌شنوند!

|در آن بيهوده‌اى نشنوند

سخن بيهوده‌اى در آنجا نشنوند.

و در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نشنوند.

در آنجا سخن لغو وبیهوده نشنوند

كه در آن سخن لغو نشنوى،

در آنجا لغوی نشنوند

در آنجا سخن بيهوده و ياوه نشنوند.

در آنجا سخن یاوه‌ای نخواهند شنید.

سخن بیهوده‌ای در آنجا نشنوند؛

نشنوند در آن یاوه‌ای‌


الغاشية ١٠ آیه ١١ الغاشية ١٢
سوره : سوره الغاشية
نزول : ١ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٤
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«لا تَسْمَعُ»: نمی‌شنوند. نمی‌شنوی. این فعل می‌تواند متعلّق به (وُجُوهٌ) باشد، و یا به مخاطبی برگردد که شایستگی چنین مکانی را برای خود فراهم می‌سازد. «لاغِیَةً»: یاوه. سخنان پوچ و بیهوده. مصدری است همچون لَغْو (نگا: واقعه / ).

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

نکات آیه

۱ - بهشتیان، هیچ گونه صدا و سخن بیهوده اى در بهشت برین نمى شنوند. (لاتسمع فیها لغیة) «کلام لغو»; یعنى، آنچه قابل اعتنا نیست و بدون تأمل و اندیشه گفته شده است (مفردات راغب) و کلمه «لاغیة»; یعنى، سخن زشت (قاموس) گفتنى است که «لاغیة» اسم فاعل و وصفى مناسب با گوینده سخن است. توصیف سخن به وصفى که مخصوص گوینده آن است، بر مبالغه دلالت دارد; یعنى، سخنى که حتى اندکى از «لغو» را پدید آورد، به گوش بهشتیان نخواهد خورد.

۲ - اهل بهشت، هیچ گونه سخن لغو و بیهوده اى در آن جا نمى گویند. (فى جنّة ... لاتسمع فیها لغیة) شنیده نشدن «لغو»، نشانه نبودن آن است.

۳ - نشنیدن سخن لغو و بیهوده، از نعمت هاى الهى براى بهشتیان (ناعمة ... لاتسمع فیها لغیة)

۴ - پرهیز از گفتن و شنیدن سخنان نسنجیده، بى ثمر و زشت، کارى پسندیده و مطلوب است. (لاتسمع فیها لغیة) پیراسته خواندن بهشتیان از شنیدن گفتار «لغو»، بیانگر ناروا بودن آن است.

موضوعات مرتبط

  • بهشت: ویژگیهاى بهشت ۱
  • بهشتیان: بهشتیان و لغو ۱، ۲، ۳; فضایل بهشتیان ۱، ۲; نعمتهاى اخروى بهشتیان ۳
  • خدا: نعمتهاى خدا ۳
  • علم: علم پسندیده ۴
  • لغو: اعراض از لغو ۴

منابع