الشمس ٦

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،

و به زمين و آن كه آن را گستراند

سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد،

و به زمین و آن که آن را بگسترد.

و به زمین و آنکه آن را گستراند

و سوگند به زمين و آن كه آن را بگسترده،

و سوگند به زمین و آنکه آن را بگسترد

و به زمين و آن كه گسترانيدش.

و سوگند به زمین، و به آن که زمین را پرت کرده است و غلتانده است و (با وجود گرد و کروی بودن و گردش شتاب‌آمیز، آن را برای زندگی انسانها و رویش گیاهان) پهن نموده است و گسترانیده است!

سوگند به زمین و آنچه که آن را گشاده کرد و به حرکت درآورد.

و به زمین و آنچه گستردش‌


الشمس ٥ آیه ٦ الشمس ٧
سوره : سوره الشمس
نزول : ١ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٥
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«طَحَا»: راند. پرت کرد. غلتاند. گستراند. این واژه مرادف با (دَحا) در سوره نازعات آیه است. تبدیل دالّ به طاء جائز است (نگا: لسان‌العرب، روح‌البیان، کبیر). اشاره به کرویّت زمین و حرکت انتقالی و وضعی آن دارد (نگا: نمونه. پرتوی از قرآن).


تفسیر

نکات آیه

۱ - سوگند خداوند به زمین (و الأرض)

۲ - زمین، موجودى با عظمت (و الأرض)

۳ - سوگند خداوند، به گستراندن زمین (و ما طحیها) «ما» در «ماطحاها» مصدرى بوده و مفاد آیه شریفه، سوگند به گسترش دادن زمین است. برخى «ما» را موصول و کنایه از گستراننده زمین (خداوند) دانسته اند; ولى مصدرى بودن آن، با سیاق آیات - که سوگند به مخلوقات است - سازگارتر است.

۴ - گستراندن زمین، کارى بزرگ و نشانه عظمت خداوند است. (و ما طحیها)

۵ - سوگند خداوند، به گستراننده زمین (و ما طحیها) چنانچه «ما» در «و ماطحاها» موصول باشد، مراد از آن خداوند خواهد بود. «طحو» (مصدر «طحاها») مانند «دحو» است; یعنى، گستراندن هر چیز. (مفردات)

۶ - سوگند خداوند به خود (و ما طحیها)

موضوعات مرتبط

  • خدا: نشانه هاى عظمت خدا ۴
  • زمین: عظمت زمین ۲; عظمت گسترش زمین ۴
  • سوگند: سوگند به خدا ۶; سوگند به زمین ۱; سوگند به گستراننده زمین ۵; سوگند به گسترش زمین ۳
  • قرآن: سوگندهاى قرآن ۱، ۳، ۵، ۶

منابع