التكوير ١

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود،

آن‌گاه كه خورشيد درهم پيچيده شود

آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد،

هنگامی که آفتاب تابان تاریک شود.

هنگامی که خورشید را به هم درپیچند

چون خورشيد بى‌فروغ شود،

آنگاه که خورشید تاریک شود

آنگاه كه خورشيد در هم پيچيده و بى‌نور شود.

هنگامی که خورشید درهم پیچیده می‌شود (و نظام جهان درهم می‌ریزد).

آن‌گاه که خورشید در هم پیچیده گردد.

گاهی که خورشید بی‌فروغ گردد


سوره التكوير آیه ١ التكوير ٢
سوره : سوره التكوير
نزول : ١ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٣
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«کُوِّرَتْ»: درهم پیچیده شد. در هم نوردیده گردید (نگا: زمر / . مراد از میان رفتن نور خورشید و فروافتادن آن است.

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

نکات آیه

۱ - خورشید در آستانه آخرت، با چرخاندنى شدید در هم پیچانده شده و خاموش خواهد شد. (إذا الشمس کوّرت) «کَوْر» و «تکویر» به معناى پیچاندن است، جز این که «تکویر» بر مبالغه نیز دلالت دارد. مراد آیه شریفه این است که خورشید، به شدت بهم پیچانده خواهد شد. برخى «تکویر شمس» را به معناى نابود ساختن خورشید و گروهى دیگر به معناى از بین بردن نور آن دانسته اند. (لسان العرب)

۲ - خورشید، جاودان نیست. (إذا الشمس کوّرت)

۳ - امکان تأثیر عوامل دیگر بر خورشید (إذا الشمس کوّرت) فعل «کوّرت» مجهول است و بر تأثیرپذیرى خورشید دلالت دارد.

۴ - ساختمان داخلى خورشید، تشکیل یافته از عناصرى قابل تغییر (إذا الشمس کوّرت)

روایات و احادیث

۵ - «عن النبى(ص) قال: الشمس و القمر مکوّران یوم القیامة;] از پیامبر(ص) روایت شده که فرمود: خورشید در روز قیامت به هم پیچانده شده و ماه نیز چنین خواهد شد».

۶ - «عن أبى مریم انّ النبى(ص) قال: فى قوله «إذا الشمس کوّرت» قال: کوّرت فى جهنّم;] از ابى مریم روایت شده که پیامبر(ص) درباره سخن خداوند «إذا الشمس کوّرت» فرمود: خورشید در جهنم در هم پیچیده خواهد شد».

موضوعات مرتبط

  • خورشید: تأثیرپذیرى خورشید ۳; تغییر عناصر خورشید ۴; خاموشى خورشید ۱; خورشید در جهنم ۶; درهم پیچیدگى خورشید ۱، ۵، ۶; زوال خورشید ۱; زوال پذیرى خورشید ۲; فرجام خورشید ۱
  • قیامت: خورشید در قیامت ۱، ۵; ماه(قمر) در قیامت ۵; نشانه هاى قیامت ۱
  • ماه(قمر): درهم پیچیدگى ماه(قمر) ۵

منابع

  1. الدرالمنثور، ج ۸، ص ۴۲۷.
  2. الدرالمنثور، ج ۸، ص ۴۲۶.