الإنفطار ٦

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو


ترجمه

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟!

اى انسان! چيست كه تو را در برابر پروردگار كريمت مغرور ساخته

اى انسان، چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟

ای انسان، چه باعث شد که به خدای کریم بزرگوار خود مغرور گشتی (و نافرمانی او کردی).

ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟

اى آدمى، چه چيز تو را به پروردگار كريمت مغرور كرده است؟

هان ای انسان چه چیزی تو را در حق پروردگار بخشنده‌ات غره کرد؟

اى آدمى، چه چيز تو را به پروردگار بزرگوارت- بخشنده و نيكوكارت- بفريفت؟!

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است و در حق او گولت زده است (که چنان بی‌باکانه نافرمانی می‌کنی و خود را به گناهان آلوده می‌سازی؟!).

هان ای انسان! چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور ساخت‌؟

ای انسان چه چیزت فریفت (یا چه فریفته تو را) به پروردگار کریمت‌


الإنفطار ٥ آیه ٦ الإنفطار ٧
سوره : سوره الإنفطار
نزول : ٣ بعثت
اطلاعات آماری
تعداد کلمات : ٧
تعداد حروف :

معنی کلمات و عبارات

«مَا غَرَّکَ»: چه چیز تو را فریفته است؟ چه چیز مغرورت ساخته است؟ این پرسش، بیانگر تهدید شدیدی، و در عین حال توأم با نوعی لطف و محبّت است. «الْکَرِیمِ»: عظیم. بزگوار (نگا: المراغی).

آیات مرتبط (تعداد ریشه‌های مشترک)

تفسیر

نکات آیه

۱ - انسان، هرگز نباید خود را از جانب خداوند در امان کامل بپندارد و از عواقب کارهاى خود هراسى نداشته باشد. (یأیّها الإنسن ما غرّک بربّک الکریم)

۲ - دستاویزهایى که انسان را به نافرمانى خداوند و انکار ربوبیت او بکشاند، تنها توجیهاتى فریبنده و تهى از حقیقت است. (یأیّها الإنسن ما غرّک بربّک الکریم) «غرّ»; یعنى، خدعه کرد و نیرنگ زد و به حق او را به طمع افکند (لسان العرب). «باء» در «بربّک» باء ملابست است; یعنى، در رابطه با پروردگارت. هر گاه «باء» ملابست بر اسم ذات درآید، مراد امور و شؤون آن ذات خواهد بود که در آیه شریفه - به قرینه آیات بعد - مقصود انکار و عصیان او است. بنابراین مفاد آیه این است که: چه چیز تو را درباره پروردگارت فریب داد که ربوبیت او را نپذیرفته، به نافرمانى او کشانده شدى؟!

۳ - خداوند، با پرخاش به کافران و گنه کاران، آنان را به خاطر دلگرمى به دستاویزهاى پوچ و بى باکى شگفت آورشان در برابر کفر و گناه، سرزنش کرده است. (یأیّها الإنسن ما غرّک) استفهام در «ما غرّک»، بر توبیخ همراه با تعجب دلالت دارد.

۴ - طبیعت انسان، با ایستادگى در برابر خداوند و مخالفت با او، ناسازگار است. (یأیّها الإنسن ما غرّک) توبیخ گنه کاران، همراه با به رخ کشیدن انسان بودن آنان، بیانگر نکته یاد شده است.

۵ - مخالفتِ انسان با احسان کنندگان و پرورش دهندگانش، خلاف طبیعت او و شگفت آور است. (یأیّها الإنسن ما غرّک بربّک الکریم)

۶ - خداوند، مربى و مدبر انسان ها است. (یأیّها الإنسن ... بربّک) آیه شریفه، خطاب به جنس انسان است.

۷ - خداوند، بخشنده و بخشایشگر و جامع هرگونه شرافت و فضیلت است. (بربّک الکریم) کریم (در اوصاف خداوند); یعنى، داراى جود و عطاى بى پایان و جامع انواع خیر و شرف و فضل (نهایه ابن اثیر). برخى آن را به معناى «صفوح» (کسى که از خطاى دیگران بسیار چشم پوشى مى کند) مى دانند. (مقاییس اللغة)

۸ - خداوند، به دلیل رفتار مدبرانه و کریمانه با انسان، سزاوار اطاعت و ترک گستاخى و بى پروایى در برابر او است. (ما غرّک بربّک الکریم)

۹ - توجّه انسان به وابستگى اش در رشد، تربیت و نعمت ها به خداوند، مانع کفر او و زمینه ساز فریفته نشدن به آنچه مایه بى پروایى، در برابر گناه مى گردد. (ما غرّک بربّک الکریم)

۱۰ - بخشودن خطاها و بخشیدن عطاها، شیوه خداوند براى رشد و تربیت انسان ها است. (بربّک الکریم) «الکریم» وصفى است که «ربّک» را توضیح داده و گوشه اى از ربوبیت خداوند را برجسته کرده است.

۱۱ - «کریم»، از اسماى خداوند (بربّک الکریم)

۱۲ - کفران نعمت، از کسى که از کرم (جود و عفو) خداوند برخوردار است، دور از انتظار و سرزنش بار است. (یأیّها الإنسن ما غرّک بربّک الکریم)

موضوعات مرتبط

  • اسماء و صفات: کریم ۱۱
  • اطاعت: دلایل اطاعت از خدا ۸
  • انسان: فطریات انسان ۴، ۵; مدبر انسان ها ۶; مربى انسان ها ۶
  • تربیت: روش تربیت ۱۰
  • ترس: اهمیت ترس از خدا ۱
  • تکامل: روش تکامل ۱۰
  • خدا: آثار تدبیر خدا ۸; آثار عطایاى خدا ۱۰; آمرزشهاى خدا ۷; آثار کرامت خدا ۸; افعال خدا ۶، ۱۰; توجیه تکذیب خدا ۲; سرزنشهاى خدا ۳; کرامت خدا ۷; نقش خدا ۹
  • خطا: عفو از خطا ۱۰
  • ذکر: آثار ذکر منشأ تربیت ۹; آثار ذکر منشأ تکامل ۹; آثار ذکر نعمتهاى خدا ۹
  • عصیان: اجتناب از عصیان خدا ۸; توجیه عصیان از خدا ۲; شگفتى عصیان از خدا ۵; عصیان از خدا ۴; موانع عصیان ۹
  • عفو خدا: مشمولان عفو خدا ۱۲
  • کافران: سرزنش کافران ۳
  • کفر: موانع کفر ۹
  • کفران: سرزنش کفران نعمت ۱۲
  • گناهکاران: سرزنش گناهکاران ۳
  • هوشیارى: زمینه هوشیارى ۹

منابع