أَجْر

از الکتاب
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات شامل این کلمه

ریشه کلمه

قاموس قرآن

مزد، ثواب و پاداش كه در مقابل عمل نيك به انسان مى‏رسد. اجير: كسى كه در مقابل مزد كار مى‏كند. استيجار به مزدورى گرفتن در قرآن مجيد به ثواب آخرت و دنيا هر دو اطلاق شده است [نحل:41]، [عنكبوت:27]. و نيز به مهريه زنان اجر گفته شده [نساء:25]. راغب در مفردات تصريح مى‏كند كه: اجر فقط در مزد عمل خوب گفته مى‏شود بر خلاف جزاء كه در عمل خوب و بد هر دو استعمال مى‏شود نا گفته نماند در تمام قرآن كريم، اجر در مقابل عمل نيك استعمال شده حتى در آيه [شعراء:41] زيرا كه ساحران عمل خويش را آن وقت خوب مى‏دانستند در آيه [آل عمران:185] بنظر مى‏آيد مراد از اجور اعمّ باشد مجمع البيان در تفسير آيه ميگويد: به جزاى اعمالتان مى‏رسيد خير باشد خير، شرّ باشد شرّ، در تفسير بيضاوى و كشّاف نيز شامل جزاء اعمال نيك و بد دانسته‏اند. اما نمى‏شود اين آيه را از قاعده كلّى كه راغب تصريح كرده مستثنى دانست، مخصوصاً كه در قرآن فقط در يكجاست. بنظر مى‏آيد كه: مراد از آيه شريفه تشويق باشد كه: كار خوب كنيد زيرا پاداش آن را فقط در قيامت تمام و كامل خواهيد ديد و هيچ مانعى از اين معنى بنظر نمى‏رسد كلمه اجر با سائر صيغ آن 110 بار در قرآن آمده است.


کلمات نزدیک مکانی

تکرار در هر سال نزول

در حال بارگیری...